การเรโซแนนซ์พาราแมกเนติกของอิเล็กตรอน (EPR) เป็นเทคโนโลยีการเรโซแนนซ์แม่เหล็กชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นจากโมเมนต์แม่เหล็กของอิเล็กตรอนที่ไม่จับคู่กัน สามารถใช้ตรวจจับอิเล็กตรอนที่ไม่จับคู่กันในอะตอมหรือโมเลกุลของสารได้ทั้งในเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ และสำรวจลักษณะโครงสร้างของสภาพแวดล้อมโดยรอบ สำหรับอนุมูลอิสระ โมเมนต์แม่เหล็กของวงโคจรแทบไม่มีผลกระทบ และโมเมนต์แม่เหล็กทั้งหมดส่วนใหญ่ (มากกว่า 99%) เกิดจากสปินของอิเล็กตรอน ดังนั้นการเรโซแนนซ์พาราแมกเนติกของอิเล็กตรอนจึงถูกเรียกว่า "การเรโซแนนซ์สปินของอิเล็กตรอน" (ESR) ด้วย

การเรโซแนนซ์พาราแมกเนติกของอิเล็กตรอน (Electron Paramagnetic Resonance: E.K. Zavois) ถูกค้นพบครั้งแรกโดยนักฟิสิกส์ชาวโซเวียตในปี 1944 จาก MnCl2, CuCl2 และเกลือพาราแมกเนติกอื่นๆ นักฟิสิกส์ใช้เทคนิคนี้ในการศึกษาโครงสร้างอิเล็กตรอน โครงสร้างผลึก โมเมนต์ไดโพล และโครงสร้างโมเลกุลของอะตอมเชิงซ้อนบางชนิด จากผลการวัดการเรโซแนนซ์พาราแมกเนติกของอิเล็กตรอน นักเคมีได้ชี้แจงพันธะเคมีและการกระจายความหนาแน่นของอิเล็กตรอนในสารประกอบอินทรีย์เชิงซ้อน ตลอดจนปัญหาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกลไกการเกิดปฏิกิริยา B. Commoner และคณะชาวอเมริกันได้นำเทคโนโลยีการเรโซแนนซ์พาราแมกเนติกของอิเล็กตรอนมาใช้ในสาขาชีววิทยาเป็นครั้งแรกในปี 1954 พวกเขาพบการมีอยู่ของอนุมูลอิสระในวัสดุจากพืชและสัตว์บางชนิด นับตั้งแต่ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา เนื่องจากการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของเครื่องมือและนวัตกรรมทางเทคโนโลยี เทคโนโลยีการเรโซแนนซ์พาราแมกเนติกของอิเล็กตรอนจึงถูกนำไปใช้ในฟิสิกส์ เซมิคอนดักเตอร์ เคมีอินทรีย์ เคมีเชิงซ้อน เคมีรังสี วิศวกรรมเคมี เคมีทางทะเล ตัวเร่งปฏิกิริยา ชีววิทยา และอื่นๆ มีการนำไปใช้กันอย่างแพร่หลายในหลายสาขา เช่น เคมี การแพทย์ วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม และการสำรวจทางธรณีวิทยา